Gelukkig wel zon voor de economie in Limburg!

Hoewel de weersomstandigheden de afgelopen tijd wat van streek zijn, is het nu dan toch echt zomer geworden. Althans in meteorologisch opzicht. Wat mij betreft de mooiste tijd van het jaar! De natuur volop in bloei, iedereen naar buiten. Waar we mogen genieten van ons mooie Limburgse landschap, mooie dorpen en steden. Of aangenaam mogen verpozen op een van de talrijke terrassen die onze mooi provincie rijk is. Ik vind erg veel mooi aan Limburg, maar misschien nog wel het mooiste ons bourgondische karakter, de gave om te kunnen genieten. En dat kunnen we weer met volle teugen, deze zomer!

 

 

Onze economische barometer staat in ieder geval helemaal op mooi weer, zoveel is zeker. Ook op dat gebied schijnt de zon volop. Het waren best een paar lastige jaren die achter ons liggen. Maar nu draait onze economie weer op volle toeren en zitten we op een niveau van voor de crisis. In heel de provincie bespeuren we bedrijvigheid. Het lijkt er op dat Limburg tijdens zo’n crisis iets forser geraakt wordt dan andere provincies maar daarna sneller en beter opveert. Om ons heen zijn we getuigen van dat proces van opveren en op stoom komen. En dat wordt alleen maar in de hand gewerkt door de veelzijdigheid van onze provincie. Ga maar na, voor toerisme en leisure moet je hier zijn, maar ook voor degelijke maakindustrie en ondernemerschap. We zijn sterk in logistiek maar ook agrarisch nadrukkelijk aanwezig. Onze gezondheidszorg en onze scholen behoren tot de beste in Nederland. We kunnen innoveren en ontwikkelen. En dat alles staat tegelijkertijd in vuur en vlam.

 

 

Natuurlijk zijn er ook nog wel een paar uitdagingen. Voor straks, over een paar weken, als de zon mindert en de terrasje kouder worden. Zijn er een paar onderwerpen waar we met z’n allen goed naar zouden moeten kijken, duurzame oplossingen voor moeten verzinnen. Ik heb voor mijzelf een wensenlijstje gemaakt en zal het hier graag met u delen. In het besef overigens dat het in alle bescheidenheid niet meer dan mijn eigen lijstje is. Maar goed, nu u al zover bent gekomen dat u tot dit punt heeft meegelezen kan ik mijn wensen maar beter met u delen. U en ik; we zijn nog met z’n tweeën waarschijnlijk want de rest is al eerder afgehaakt. Daar komen ze.

 

1. Iedereen doet mee op de arbeidsmarkt. We hebben de komende tijd een forse uitdaging waar het openstaande vacatures betreft. De naoorlogse generatie gaat met pensioen en door groei ontstaan nieuwe banen. We houden de economie aan het draaien als het ons lukt om alle mensen die nu nog langs de kans staan aan het werk te krijgen.

2. Werkgevers realiseren duurzame Rijnlandse werkgelegenheid. Hoewel de baan voor het leven steeds meer een uitzondering lijkt te worden, hebben werknemers behoefte aan baanzekerheid. Werkgevers moeten ook in slechtere tijden medewerkers blijven koesteren, samen optrekken door dik en dun.

3. Krachten bundelen en geen eilandjes meer. Samen zijn we sterk in deze provincie en dat vraagt van iedereen tussen Mook en Eijsden eendracht. Er is nu te veel versnippering, tal van initiatieven die elkaar tegenwerken in plaats van versterken. We moeten het gemeenschappelijk belang voor ogen houden en niet doen alsof wijzelf het middelpunt van het heelal zijn.

4. Internationale verbindingen maken. Onze provincie kan volop profiteren van de omringende landen. We moeten de figuurlijke en letterlijke grenzen open stellen en ons zo versterken met de omringende economische kansen.

5. Beseffen dat een nieuwe tijd is aangebroken. Nog nooit voltrokken veranderingen zich zo snel als juist in deze tijd. Kijk maar naar de invloed van automatisering of internet op ons dagelijks leven en onze economie. Dingen zullen nooit meer zo zijn als ze in het verleden waren. Veranderingen hebben invloed ook op de wijze waarop organisaties georganiseerd zijn, waar en hoe werk geregeld wordt. Het is voor iedereen van belang om mee te bewegen in dat proces en niet te blijven vasthouden aan wat voorgoed voorbij is. 

 

Zo, de vakanties staan voor de deur, een andere prettige bijkomstigheid deze zomer. U blijft natuurlijk ook in Limburg, want waar kun je beter en aangenamer vakantie vieren dan hier. Heerlijk, even de accu opladen, even lekker niets. Ja, behalve een goed boek misschien, een lekker drankje. Zwembroek aan, af en toe een plons in het water.

 

Ik wens u een mooie tijd!

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

100 mensen met een arbeidsbeperking aan de slag!

U zult ongetwijfeld gehoord hebben van de Participatiewet, die sinds enige tijd van kracht is. Deze regeling is van toepassing op iedereen die kan werken, maar daarbij ondersteuning nodig heeft. De Participatiewet vervangt de eerdere regelingen op dit gebied; de Wet werk en bijstand, de Wet sociale werkvoorziening en de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten.  

Het is nu tijd om te zorgen dat iedereen die op de een of andere manier kan werken, ook betrokken wordt bij het arbeidsproces. Zeker nu de economie aantrekt, ontstaan er veel nieuwe banen. Daar komt bij dat ons land vergrijst waardoor er binnenkort een grote groep mensen met pensioen gaat. Als we er niet in slagen al die vacatures in te vullen, ontstaan er grote problemen op de arbeidsmarkt. We kunnen het ons eenvoudig niet permitteren dat werkgevers enerzijds snakken naar personeel, terwijl anderzijds grote groepen mensen langs de kant staan. Daar moeten we dus wat aan doen.  

Een onderdeel van de Participatiewet is de Wet Banenafspraak die bedoeld is om 100.000 mensen met een arbeidsbeperking aan de slag te krijgen. Hiervoor zullen bedrijven in Nederland arbeidsplekken vrij moeten maken. Dit geldt natuurlijk ook voor het Limburgse bedrijfsleven. Om het aantal bedrijven dat hier al actief mee bezig is nog verder te laten toenemen, is oud-staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Henk van Hoof benoemd tot Aanjager van de Banenafspraak. De komende periode zal hij 450 bedrijven in onze provincie bezoeken om hen aan te sporen met deze doelgroep aan de slag te gaan. Om de bedrijven die op dit gebied al actief aan de slag zijn, uiting te kunnen laten geven aan hun betrokkenheid bij de Banenafspraak en om anderen te inspireren, heeft de LWV het Ambassadeursbord ontwikkeld. Op die manier zien alle bezoekers van het bedrijf dat hier mensen met een arbeidsbeperking werken. 

Natuurlijk ondersteunt onze organisatie de Banenafspraak volledig. Zoals ik in het begin van dit artikel al aangaf, is het namelijk van belang dat iedereen aan de slag gaat. Niemand mag langs de kant blijven staan. We hebben ons daarom voorgenomen om dit jaar 100 mensen die ondersteuning nodig hebben aan een baan te helpen. Daarmee geven we als organisatie een invulling aan onze maatschappelijke rol en tonen wij onze betrokkenheid bij de arbeidsmarkt in Limburg.  

Om te beginnen gaan we deze mensen een contract van 6 maanden bij onze organisatie aanbieden. Te veel flexibiliteit en onzekerheid is immers niet geschikt voor deze mensen die toch al een achterstand hebben op de arbeidsmarkt. Vervolgens gaan we deze krachten begeleiden en bemiddelen naar Limburgse werkgevers. Onze begeleiding bestaat uit het opleiden, coachen en daar waar nodig fit maken van de doelgroepen. Een werknemer met een arbeidsbeperking kan eenvoudige werkzaamheden binnen elk bedrijf doen. Eigen werknemers krijgen zo de ruimte om zich volledig te richten op hun kerntaken. Werkgevers die met ons mee doen, laten zien dat ze maatschappelijk betrokken zijn. Het grootste voordeel is echter de positieve invloed van talenten met een arbeidsbeperking op iedere organisatie. Want die mensen zijn gemotiveerd, betrokken en bewezen doorzetters.  

Doet u met ons mee? Op www.wiertz.com/100banen vindt u over dit onderwerp meer informatie.

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

De arbeidsmarkt verandert

De eerste maanden van het jaar zitten er op en we mogen constateren dat de economie nu volop op stoom komt. De arbeidsmarkt is immers een graadmeter voor de ontwikkeling van de conjunctuur. Onze organisatie heeft Limburgse kantoren tussen Venray en Maastricht en overal staan de telefoons roodgloeiend. Ik durf te beweren dat we op het gebied van onze arbeidsmarkt dit jaar ver boven het niveau van vlak voor de crisis zitten. Dat is natuurlijk magnifiek. Daar komt nog eens bij dat we binnen onze provincie nu bezig zijn met oogsten. Ja, we hebben moeilijke tijden gekend. Brede initiatieven komen nu allemaal tegelijkertijd tot wasdom. Dat zorgt voor een enorme versnelling! Onze provincie is nu echt de verbindende schakel tussen Nederland en de rest van Europa. En terwijl ik dit schrijf maken we ons in het MECC op voor weer een nieuwe editie van TEFAF. Ontvangen we zo ongeveer de halve wereld.

Die arbeidsmarkt van vandaag ziet er overigens morgen heel anders uit. We leven in een tijd van technologische ontwikkeling. Banen, beroepen en complete sectoren veranderen hierdoor. Tegelijkertijd zorgt die technologische ontwikkeling voor het ontstaan van nieuwe bedrijven en nieuw werk. Bestaande kennis en bestaande vaardigheden van werkenden verouderen sneller dan ooit. En dat terwijl we met z’n allen moeten doorwerken tot voorbij ons 70ste levensjaar.

Een ding is zeker: we gaan naar een andere organisatie van bedrijven en werk. Van industriële massa productie naar samenwerken, netwerken en co-creatie. Binnen die nieuwe organisatie worden termen als outsourcing, flexibilisering en specialisatie heel normaal. Alles wat niet tot de core business behoort en elders beter, sneller of slimmer kan wordt uitbesteed. Dat geldt ook voor het werk zelf. Technologie maakt het mogelijk op afstand te werken. Banen veranderen in opdrachten en micro ondernemingen. Binnen die ontwikkeling zien we dat werkgevers en werknemers veranderen in opdrachtgevers en opdrachtnemers.

De volatiliteit binnen onze conjunctuur is in ruime mate aanwezig. Daarom is flexibiliteit een must voor bedrijven die wendbaar en weerbaar moeten zijn. De flexibilisering van de arbeidsmarkt zet om die reden onverminderd voort. Naar verwachting is de flexibele schil in 2020 bijna 30%. Binnen een flexibele arbeidsmarkt zal werk op allerlei manieren verricht worden. Als werknemer, als opdrachtnemer, als uitzendkracht, als payrollkracht, als zelfstandige, met meerdere kleine banen naast elkaar of op basis van een beetje van alles. Ook de wereld van de uitzendorganisaties verandert. De wensen van opdrachtgevers en werkenden worden immers steeds meer divers. Maatwerkoplossingen worden gevraagd.

Binnen al die ontwikkelingen wil mijn organisatie, Wiertz Personeelsdiensten, overigens leidend zijn in de Limburgse wereld van werk. Vorm geven aan onze arbeidsmarkt van de toekomst. Met een breed aanbod van diensten kunnen we hier een goede bijdrage aan leveren. Daarom richten we de komende jaren op steeds meer plaatsen een breed huis van werk in voor werkgevers en werkzoekenden. Binnen dit brede dienstenpakket is er ruimte voor uitzenden, detachering van professionals, van-werk-naar-werk-dienstverlening, bemiddelen van zelfstandigen, werving & selectie, contracting en HR-ondersteuning. Binnenkort openen we ons eerste brede huis van werk in Venlo.

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

Januari: de kop er af

Zo, de kop is er af. Het nieuwe jaar is begonnen. 2016 gaat een mooi jaar worden! We hebben eenvoudig heel erg veel te bieden in onze mooie provincie. Het is hier goed toeven. Bourgondisch genieten en doorgaans een paar graden warmer dan in de rest van ons land. Het is daarom niet vreemd dat toeristen onze provincie graag bezoeken. Werk aan de winkel voor horeca en gastronomie. En niet alleen daar. Limburg telt immers tal van mooie bedrijven die samen zorgen voor flink wat werkgelegenheid. Tel alle banen maar eens op. Leg u oor te luister en hoor hoeveel vacatures er zijn bij Limburgse bedrijven.

Het is nog een hele uitdaging om alle vacatures in te vullen dit jaar. Op de arbeidsmarkt doet zich een vreemde ontwikkeling voor. Terwijl de economie groeit heeft dat niet veel effect op nieuwe vaste banen. Daardoor blijft de werkeloosheid ogenschijnlijk hoog. Waar het feitelijk om draait, is dat er veel flexwerk ontstaat. Dat is wel echt werk, vergis u niet. De groeit van de economie levert juist heel veel van dit flexwerk op. Omdat dit echter geen vast werk is wordt het niet meegeteld. Er is niets mis met flexwerk. Flexkrachten werken op basis van een reguliere arbeidsovereenkomst en binnen de kaders van goede arbeidsvoorwaarden. Het zijn gewaardeerde en gerespecteerde werknemers. De tijd is al lang voorbij dat flexwerk zich beperkt tot studenten in de vakantietijd. Of synoniem staat voor koppelbazen die het niet zo nauw nemen met regelgeving. Flexwerk is niet meer weg te denken binnen onze arbeidsmarkt. Niet voor niets bieden uitzendorganisaties in ons land samen werkgelegenheid aan meer dan 1 miljoen werknemers. De gemeenschappelijke uitdaging bestaat er uit iedereen mee te laten doen die nu aan de kant staat. Dat kan vooral lukken via flexwerk. De vaste baan past nu eenmaal steeds minder bij wat werkgevers vragen. En ook werknemers geven vaak de voorkeur aan die flexibiliteit. Werken projectmatig en wisselen werk af met vakantie of bezinning.

Tot slot een hartekreet. Bij de start van zo’n mooi nieuw jaar is het goed om even vooruit te kijken. Goede voornemens te maken of verlanglijstjes te formuleren. Waar het gaat om Limburg, om onze economie en onze arbeidsmarkt, heb ik er een. Krachten bundelen, samenwerken, stoppen met de cultuur van eilandjes. Ik erger mij er groen en geel over, dat moest ik even met u delen. Kris kras verspreid over de hele provincie ontstaan er tal van gelijksoortige initiatieven. Die opereren los van elkaar terwijl ze vaak wel hetzelfde doel beogen. Ik vind dat niet effectief, zonde van de tijd en energie. Wat mij betreft is heel Limburg onze gemene deler. Of het nu gaat over marketing, promotie, onderwijs, participatie, ondernemersklimaat, gezondheidszorg, sport….stop met hokjes denken, stop met navelstaren, stop met Limburg verdelen in Noord of Zuid of kleine gebiedjes. Laten we ons realiseren dat we de wezenlijke uitdagingen enkel oplossen door samen te werken.

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

Juni: met volle vaart vooruit!

De economie komt nu echt op stoom. Na een aantal magere jaren mogen we dit jaar weer een economische groei van bijna 2% noteren. Dat is goed nieuws. Vooral is dat goed nieuws voor de werkgelegenheid. Immers zodra de economie aantrekt ontstaan er weer banen, daalt de werkloosheid en gaan mensen aan de slag. Daar komt nog een ander element bij. Na de Tweede Wereldoorlog zijn veel kinderen geboren en die generatie gaat de komende jaren met pensioen. Dat zorgt voor vervangingsvraag, en daar komt uitbreidingsvraag bij omdat de economische groei zorgt voor banengroei.

De flexibilisering zal ondanks de groei van de economie doorzetten. Dat is ook logisch; immers bedrijven weten dat goede tijden en slechte tijden elkaar opvolgen. Bedrijven hebben behoefte aan een flexibele schil medewerkers zodat ze in staat zijn schommelingen in werkdruk op te vangen. Minister Asscher wil nu juist dat meer mensen een vaste baan krijgen, de flexwet welke in gaat op 1 juli moet hieraan bijdragen. Onze uitzendorganisatie ziet een oplossing die er voor zorgt dat werknemers meer zekerheid krijgen, terwijl werkgevers toch over flexibiliteit blijven beschikken. De uitzendkracht in vaste dienst bij het uitzendbureau. De komende tijd gaan we steeds meer uitzendkrachten op die manier een vaste baan geven bij ons label Wiertz Professionals. Zo hebben werknemers zekerheid, en zijn wij als uitzendorganisatie hun permanente begeleider en organisator van opvolgende jobs. En werkgevers kunnen gebruik maken van onze ervaren krachten gedurende de gewenste periode. Is de klus voltooid, dan plaatsen wij de uitzendkracht naadloos binnen een nieuwe werkomgeving.

Ik zie veel kansen ontstaan de komende tijd. Onlangs openden wij weer een nieuw kantoor in Limburg. Zoals ik eerder heb aangegeven, zullen wij ons filialen netwerk uitbreiden. Onze dienstverlening is immers mensenwerk, en het filiaal is de plek om mensen in de ogen te kijken. Ons nieuwste kantoor heet Wiertz Gastvrij en is gevestigd in het Technohouse in Heerlen, vlak bij de opleidingsinstituten. Dit kantoor specialiseert zich in het uitzenden en plaatsen van ervaren horecapersoneel. Daar is in ons bourgondisch, gezellig Limburg veel behoefte aan. Laat de zomer maar komen!

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

Mei: de flexwerker hoort er helemaal bij

Het begrip flexwerker is breed. Meestal worden er mensen met een tijdelijk contract en uitzendkrachten mee bedoeld. Daar zijn er in Nederland zo’n 1.8 miljoen van. Volgens het CBS hebben we daarnaast 4.8 miljoen mensen met een vast contract in ons land. Al meer dan tien jaar stijgt het aantal flexwerkers bij bedrijven. Op dit moment bestaat 25% van het personeelsbestand van bedrijven uit flexwerkers. In 2020 zal dat 30% zijn, zo blijkt uit onderzoek van TNO bij 900 ondernemingen. Voor bedrijven is de flexwerker ideaal: je huurt iemand in op het moment dat het nodig is, en neemt afscheid als het niet meer nodig is. De nieuwe Flexwet die op 1 juli aanstaande in gaat, maakt flexwerk alleen maar interessanter. Immers bij vaste werknemers ontstaat er na 2 jaar recht op een contract voor onbepaalde tijd terwijl dat voor flexwerkers pas na 5.5 jaar het geval is.

Terwijl er op de werkvloer dus steeds meer mensen zonder een vast contract werken, is het voor bedrijven van belang het HR beleid aan te passen op deze omstandigheid. De HR afdeling hanteert nog vaak het principe dat alleen vaste werknemers “echte” werknemers zijn. Het gevolg: flexwerkers worden soms niet goed ingewerkt, worden niet uitgenodigd voor vergaderingen of feesten en hebben geen functioneringsgesprekken of functiebeschrijving. Ik meen dat dit een gemiste kans is. Immers als mensen langer voor een bedrijf werken, voelen ze zich wel degelijk onderdeel van de organisatie. Ze bepalen mede de cultuur binnen een bedrijf, en als flexwerkers zich niet betrokken voelen gaat de kwaliteit van het werk omlaag. Dat is des te jammer nu we constateren dat flexwerk alleen maar toeneemt. Het is dus van belang, flexwerkers te behandelen als alle andere werknemers.

Overigens voelen de meeste flexwerkers zichzelf niet zo zielig. ETIL, het Economisch en Technologisch Instituut Limburg deed een onderzoek in januari. Daaruit kwam naar voren, dat flexwerkers meer bevlogenheid uitstralen dan werknemers met een vaste baan. Zij zijn vaak trotser op het werk dat zij verrichten en voelen zich gelukkiger in hun baan. Bovendien zijn flexwerkers sterker en fitter om het werk te doen en hebben ze meer zin om naar het werk te gaan. Dit zou kunnen komen, omdat mensen die al twintig jaar elke dag naar hetzelfde werk gaan, dit als een vanzelfsprekendheid zien. Flexwerkers daarentegen hebben een frisse kijk op het werk en kunnen verandering brengen in vastgeroeste processen en patronen. Natuurlijk zitten er ook wat nadelen aan flexwerk. Het kan voorkomen dat flexwerkers in onzekerheid zitten over hun baan, inkomsten of toekomst. Aan de andere kant weten we nu eenmaal, dat het tijdperk van “de baan voor het leven” voorgoed voorbij is. Ook contracten voor onbepaalde tijd kunnen eindigen. Vanaf 1 juli kennen we de Transitie Vergoeding voor werknemers waarvan het flexcontract en het contract voor onbepaalde tijd afloopt, dus wat dat betreft is er geen verschil meer.

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

April: terug naar vergunningsplicht voor uitzendbranche

Deze maanden is de Wet Werk en Zekerheid volop in het nieuws. Minister Asscher wil de flexibiliteit van arbeidsovereenkomsten aan banden leggen. Om dit te bereiken zijn er een aantal maatregelen genomen. Zo heeft ieder tijdelijk contract voortaan een proeftijd en een aanzegtermijn. Binnen het reguliere arbeidsrecht zijn er nog 3 opeenvolgende contracten in twee jaar tijd mogelijk. En iedereen die 2 jaar bij dezelfde werkgever werkzaam is, heeft bij ontslag recht op een transitievergoeding.

Voor arbeidsovereenkomsten die via een uitzendorganisatie lopen -uitzendkrachten- zijn er gelukkig nog volop aanvullende flexibele mogelijkheden. Deze zijn afgesproken met de minister en de sociale partners en vervat binnen de ABU CAO voor Uitzendkrachten. Zo kent de uitzendovereenkomst gedurende de eerste 78 weken volop flexibiliteit zonder proeftijd en aanzegtermijn. Na afloop van die eerste periode is het gedurende 4 jaar mogelijk om maximaal zes opeenvolgende bepaalde tijdscontracten aan te bieden. Het eigen salarishuis van de ABU CAO blijft overeind, maar de CAO van de inlener wordt voortaan belangrijker en is in de meeste gevallen van toepassing. Dit is voor veel uitzendorganisaties een doorn in het oog.

De ABU (Algemene Bond voor Uitzendorganisaties) heeft namens de branche immers steeds gepleit voor een zelfstandige, eigen CAO. Deze eigen arbeidsvoorwaarden zouden de rechten van flexwerkers moeten waarborgen. En zo was dat ook steeds. Flexwerkers werden ingeschaald op basis van werkervaring en opleiding, hadden recht op periodieke verhoging, secundaire arbeidsvoorwaarden, 91% doorbetaling bij ziekte en pensioen. Die eigen, zelfstandige CAO laat de ABU, wellicht onder druk van de minister en sociale partners, nu grotendeels los. Dit leidt tot een onoverkomelijke administratieve lastenverzwaring voor de uitzendbranche. Vanaf nu dient de branche zich immers te vergewissen van de werkingssfeer van alle geldende CAO’s. Deze dienen minutieus gevolgd te worden. Een onmogelijk opgave die bovendien niet gehandhaafd kan worden. Natuurlijk begrijp ik de oorzaak wel.

Vanaf 1999 ontstaat er in ons land een wildgroei aan uitzendorganisaties. Er zijn -sinds die tijd- meer dan 30.000 nieuwe toetreders actief. Een deel van die nieuwe bureaus neemt het niet zo nauw met de geldende regels en beschikt bovendien niet over de noodzakelijke vakkennis om het bij elkaar brengen van werkzoekenden en vacatures te kunnen waarborgen. Aan de andere kant mag ook gezegd worden dat die marktwerking zorgt voor een soepele arbeidsmarkt. Hierdoor heeft de overheid zich wat betreft de arbeidsvoorziening steeds meer terug kunnen trekken. Toch vind ik dat de nieuwe Wet Werk en Zekerheid doorslaat op een aantal terreinen. Met name daar waar het gaat om het overboord zetten van de ABU CAO. Hiermee spannen we het paard achter de wagen.

De voor de hand liggende -en veel betere- methode om het kaf van het koren te scheiden en flexibiliteit in te tomen is wat mij betreft: het opnieuw invoeren van de vergunningsplicht voor de uitzendbranche. Ik ben altijd al een voorstander geweest van die vergunningsplicht en ik heb steeds gewaarschuwd voor de gevolgen van het afschaffen van die vergunning. Het ziet er naar uit dat de ontwikkelingen mijn waarschuwingen bevestigen. De branche heeft zich met het afschaffen van de vergunningsplicht in eigen voet geschoten. Er ontstond een oncontroleerbare wildgroei die middels de actuele maatregelen aan banden moet worden gelegd. Minister Asscher ik vraag het u vandaag nogmaals: voer de vergunningsplicht voor de uitzendbranche zo snel mogelijk weer in.

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

Maart: een nieuwe lente!

Zo, de lente is begonnen. Ik vind de winter tot en met Nieuwjaar best acceptabel. Gezellig binnen, kaarsjes aan, vroeg donker. Maar zodra het nieuwe jaar eenmaal is gestart, verlang ik naar de lente. Heerlijk die lentezon en vooral: het ontwaken van de natuur. We gaan graag en regelmatig wandelen met Bo, onze hond. En dan het liefste in de natuur, zodat de hond los kan lopen. En zeg nu zelf: dat wandelen is veel fijner wanneer de temperatuur aangenaam is en de natuur geurt naar lente. Mooi ook om te zien dat kale takken uiteindelijk weer groene bladeren krijgen. Dat de natuur zich in de winter opmaakt voor een nieuwe lente, ook al lijkt dat er niet op. Dat die nieuwe lente altijd weer aanbreekt.

En ja, zo is dat ook met economie en arbeidsmarkt in Limburg! Aan alle kanten is er bruis, breekt die lente aan. We hebben een aantal mindere jaren achter de rug. Maar nu staan we aan de vooravond van een krachtig herstel. Kijk maar eens om je heen, lees de kranten, pak de signalen op. Van Maastricht tot Venray komen tal van initiatieven tot leven. Alle stukjes van de puzzel vallen nu in elkaar. Overal is er bedrijvigheid. Komen er banen, banen, en nog eens banen bij. Onze provincie heeft een goede uitstraling, een uitstekende ligging op de Europese landkaart. Limburg is een centrumprovincie! Daardoor zijn alle ogen op ons gericht, trekken we internationale bedrijven aan en willen hoogopgeleide kenniswerkers in onze omgeving aan de slag. Een nieuwe lente breekt aan, en het gaat een heel mooi jaar worden!

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

Februari: nieuwe trein in oude zakken

Met enige verbazing heb ik de afgelopen weken kennis genomen van de berichten over het openbaar vervoer in onze provincie. De concessie gaat vanaf 2016 terug naar een dochterbedrijf van de NS. Veolia exploiteert sinds 2006 lijnbussen, taxi’s en twee regionale stoptreinen in Limburg. Na een slechte start doet het bedrijf nu goede zaken in de provincie. Het aantal bus- en treinreizigers in Noord- en Midden-Limburg is sinds de komst van de Fransen met de helft gegroeid, in Zuid-Limburg is het aantal reizigers in tien jaar met ruim een derde toegenomen. De klanttevredenheid is eveneens behoorlijk gestegen. Ondanks goede rapportcijfers heeft Veolia de aanbesteding verloren, en gaat het openbaar vervoer in Limburg vanaf 2016 over naar staatsbedrijf NS.

Het bod van Veolia voor de concessie in Limburg in 2006 bleek achteraf te scherp. De vergoeding bij de provincie was te laag, en de inkomsten bleken niet recht evenredig te stijgen met de reizigersgroei. Maar het grootste probleem bleek de NS te zijn. De stations- en kaartjes automaten waren in 2006 immers nog in handen van de Nederlandse Spoorwegen en dat werd een splijtzwam tussen de spoorbedrijven. Met veel pijn en moeite wist Veolia de concessie in Limburg in 2012 uiteindelijk winstgevend te maken. Reizigersaantallen namen lokaal tot 50 procent toe. Na jaren zwoegen werden er eindelijk zwarte cijfers geschreven.

Dat kwam echter te laat voor Veolia. De crisis en jaren van verlies brachten de vervoerder in moeilijkheden. Staatsbedrijven zoals de NS lenen dan veelal goedkoper dan particuliere OV-bedrijven. Maar nog belangrijker: ze beschikken in hun thuismarkten allemaal over monopolies. Daardoor kunnen ze meer risico’s nemen bij aanbestedingen. Door deze omstandigheden kon de NS een scherpere aanbesteding doen waardoor ze uiteindelijk de gunning wonnen. Wie wint er nu en wie verliest er, zo vraag ik mij af. En wat gebeurt hier. Ik zet er vraagtekens bij. Op de eerste plaats lijkt de concurrentie tussen de particuliere vervoerder en het staatsbedrijf niet helemaal eerlijk. Op de tweede plaats nemen we een niet-Rijnlandse beslissing. Immers we onderbreken continuïteit en we doorbreken opgebouwde ervaring vanwege een –mogelijk- financieel voordeel. En op de laatste plaats wordt de reiziger uiteindelijk de dupe. NS kan deze schijnbaar goedkopere aanbieding immers nooit waar maken en dat gaat de komende jaren mogelijk ten koste van de kwaliteit van het vervoer in onze provincie. En beginnen we weer van voren af aan nu de huidige vervoerder het proces net onder de knie had.

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen

Januari: groei

Een nieuw jaar ligt voor ons! Het CBS liet onlangs weten dat we dit jaar een economische groei mogen verwachten van 1.5%. Dat is goed voor onze makro economische cijfers. Zo begint het jaar alweer goed. Steeds weer een bijzonder moment als u het mij vraagt: aan een nieuwe kalender beginnen en de oude agenda opbergen. Laat ik eerlijk zijn: ik maak sinds een paar jaar gebruik van mijn digitale outlook agenda. Maar ook die agenda is maagdelijk wit wat het nieuwe jaar betreft, en boordevol afspraken wanneer ik het afgelopen jaar doorloop. Zo rond deze tijd maak ik er een goede gewoonte van om dat voorbije jaar zo van maand tot maand de revue te laten passeren. Terwijl ik blader van week naar week komen de herinneringen boven drijven. En kan ik nu, aan het einde van 52 weken, de balans opmaken. Kan ik doorvoelen welke ontmoetingen vruchtbaar waren, en welke juist niet. Kan ik de gezichten herkennen van mensen die ik ontmoette. Weet ik met welke mensen ik een eenmalig contact had en met wie ik een relatie mocht opbouwen. Welke bijeenkomst heilzaam waren en welke mij leegzogen.

Naarmate de jaren groeien lukt het mij steeds beter om keuzes te maken. Ik doe dat op gevoel, op intuïtie, overigens. Dat zal voor iedereen verschillend zijn, zonder twijfel. Ik laat mij vooral leiden door mijn buikgevoel. Niet door mijn verstand. En ik weet dat ik uiteindelijk zelf verantwoordelijk ben voor de inhoud die ik geef aan mijn dag, mijn leven. Kiezen is dan niet te vermijden als je daar bewust mee bezig ben. Waar wil ik mijn tijd aan besteden? In welke omgeving kom ik in mijn kracht? Welke mensen geven mij energie, inspireren mij, geven mij een gevoel van herkenning? Of juist niet, want ook een afwijkende kleur kan juist een diepere dimensie geven aan mijn eigen identiteit.

En zo glijden we dus 2015 in en starten we aan dat nieuwe jaar. Een schitterende, mooie nieuwe uitdaging ligt voor ons! Het gaat wanneer u het mij vraagt, in onze tijd, in ons leven, in onze maatschappij niet langer om meer, meer, steeds maar meer. Grafieken zeggen mij niets, en grafieken met opwaartse trendlijnen duiden op armoede. Laat ons tot bezinning komen, laat ons streven naar innerlijke groei! “Ware macht is dienstbaarheid” zo schreef Paus Franciscus. Het gaat er niet om als eerste de finish te bereiken, de beste cijfers te halen, zakenvrouw van het jaar te zijn of Dagobert Duck te heten.

Innerlijke groei is de nieuwe uitdaging. Oftewel rijpen, beter worden, wijzer worden. Dat geldt voor mensen, en ook voor onze Limburgse organisaties. Voor onze Limburgse economie. Innoveren, je processen verbeteren, evalueren wat goed gaat en wat beter kan. Sinds jaar en dag worden wij mensen gekenmerkt door ons vermogen ons aan te passen aan veranderende omstandigheden. Die eigenschap was de basis voor onze ontwikkeling en die eigenschap zal ons de komende eeuwen verder brengen. En ook die eigenschap -kantelen- wordt komende jaren gevraagd aan bedrijven en organisaties om ons heen. Ik wens u in die zin veel groei in dit nieuwe jaar!

Wilt u reageren? Dat kan via mijn Twitter of Linkedin account. Ook kunt u deze bijdrage als blog lezen via www.wiertz.com en hier rechtstreeks uw reactie plaatsen.

Geplaatst in Blog Harm Wiertz | Een reactie plaatsen